این کتاب نه شرحی سنتی بر عینالقضات است و نه صرفاً پژوهشی تاریخی دربارهٔ زندگی و اندیشهٔ او. «پردهٔ دوم» میکوشد از خلال نامهها و *تمهیدات*، به تجربهٔ انسانی نهفته در نوشتههای عینالقضات نزدیک شود؛ تجربهای که در آن پرسش، رنج، تاریکی، روشنایی و جستوجوی حقیقت در کنار یکدیگر قرار میگیرند.
در این بازخوانی، مفاهیمی چون **دل، نور، فتح، زمان، زبان، آزادی، تجربهٔ بیواسطه و نسبت انسان با خطا و فهم** محور قرار گرفتهاند. بخشی از کتاب نیز به *تمهیدات* و جایگاه پیچیدهٔ شیطان در جهان فکری عینالقضات میپردازد و میکوشد از ورای تصویرهای آشنای عرفانی، سازوکار اندیشیدن او را آشکار کند.
دوازده نامهٔ منتخب، هستهٔ اصلی کتاب را تشکیل میدهند. نامههایی که در آنها عینالقضات نه همچون متفکری متعلق به قرن ششم، بلکه همچون انسانی در حال پرسیدن و تجربهکردن ظاهر میشود.
پرسش اصلی «پردهٔ دوم» شاید همین باشد:
**آیا متنی که نزدیک به نه قرن از نوشتهشدنش گذشته، هنوز میتواند چیزی دربارهٔ انسان امروز به ما بگوید؟**
رسیدن کتاب به **چاپ دوم**، شاید خود پاسخی کوچک به این پرسش باشد.
