«سورهٔ عشق» کتابی است که از دل زندگی روزمره میآید؛ جایی که زن، ترس، عشق، جنگ و بدن در هم تنیدهاند.
میترا داور در این مجموعه از زبانِ موسیقایی فاصله گرفته و با جملههایی کوتاه، صریح، ضربهٔ تصویر و معنا را جایگزین موسیقی کرده است.
این شعرها جهانِ امروز را از زاویهٔ چشم یک زن روایت میکنند؛
جهانی که میان آژیر، مرز، قطار، خانه، آستانه و عشق حرکت میکند.
«سورهٔ عشق» تجربهای شخصی است، اما صدای آن برای بسیاری از خوانندگان آشنا خواهد بود.






